Wspomnienie o Sedlaku (foto)

Dzisiaj w drewnianym kościółku p.w. św. Józefa w Skarżysku-Kamiennej, skarżyskie Stowarzyszenie Cicha Sława przygotowało wieczornicę poświęconą Włodzimierzowi Sedlakowi. W tym oku przypada 100 rocznica urodzin twórcy polskiej szkoły bioelektroniki, elektromagnetycznej teorii życia oraz pojęcia wszechpróżni, autora książek oraz ponad 250 naukowych rozpraw i artykułów.

Wspólnie z członkami Stowarzyszenia wieczornicę mającą zwrócić uwagę na związki Sedlaka ze Skarżyskiem przygotowały dzieci i młodzież ze skarżyskich przedszkoli i szkół. Przedszkolaki wystąpiły z  piosenkami i wierszami, które dotyczyły dzieciństwa Włodzimierza Sedlaka. Dzieci ze szkół podstawowych przygotowały fragment wieczornicy poświęcony latom młodzieńczym Sedlaka (spędzonym właśnie w naszym mieście). Młodzież z gimnazjum przybliżyła natomiast okres jego studiów w seminarium, przyjęcia święceń i koncelebracji pierwszej mszy...

Włodzimierz Sedlak (ur. 31 października 1911 w Sosnowcu, zm. 17 lutego 1993 w Radomiu) – polski ksiądz, profesor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, twórca polskiej szkoły bioelektroniki, elektromagnetycznej teorii życia oraz pojęcia wszechpróżni. Honorowy obywatel Skarżyska-Kamiennej.

Urodził się w biednej, wielodzietnej, górniczej rodzinie w Sielcu – obecnej dzielnicy Sosnowca. W poszukiwaniu pracy jego rodzina przeniosła się w 1919 do Suchedniowa, a następnie w 1920 do Skarżyska–Kamiennej. Po uzyskaniu matury w 1930 w gimnazjum matematyczno-przyrodniczym w Skarżyska–Kamiennej wstąpił do Seminarium Duchownego w Sandomierzu, gdzie w 1935 otrzymał święcenia kapłańskie. Jako ksiądz podjął pracę prefekta w Ćmielowie (1935-1939), a następnie w Siennie (1939-1948), gdzie podczas wojny prowadził tajne nauczanie. Po II wojnie światowej, dzięki jego staraniom, w Siennie powstały Szkoła Rzemiosł i istniejące do dzisiaj Liceum Ogólnokształcące, które od 1992 roku nosi imię swego założyciela. W 1946 ks. Włodzimierz Sedlak podjął studia na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu im. Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie gdzie uzyskał w 1949 dyplom magistra z antropologii, a w 1950 z pedagogiki. W 1951 otrzymał na UMCS stopień doktora za rozprawę "Zmienność organizmu jako podstawa biologiczna wychowania". W 1952 przeniósł się do Radomia, a w 1960 rozpoczął pracę na Wydziale Filozofii Chrześcijańskiej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W 1966 uzyskał stopień doktora habilitowanego z biologii teoretycznej za rozprawę "Możliwość odtworzenia początków ewolucji organicznej na podstawie komponenta krzemowego", a następnie objął kierownictwo utworzonej, decyzją Rady Wydziału, Katedry Biologii Teoretycznej. W roku 1974 został profesorem nadzwyczajnym, a w 1980 roku profesorem zwyczajnym. Zmarł w Radomiu 17 lutego 1993. Został pochowany na cmentarzu komunalnym w Radomiu. (za wikipedia.org)

KW Foto: M.Busiek