Spotkali się po latach - zjazd absolwentów WSI rocznika 1968

Dla wielu mieszkańców Skarżyska skrót WSI jest znany jako Wieczorowa Szkoła Inżynierska- uczelnia z Wydziałem Mechanicznym, ale też krótko funkcjonującym Wydziałem Technologii Obróbki Plastycznej. Uczelnia ta istniała w Skarżysku-Kamiennej od września 1951 roku do czerwca 1991 czyli 40 lat.

67 lat temu, powstanie Wydziału Mechanicznego w Skarżysku, ówczesnej Wieczorowej Szkoły Inżynierskiej w Radomiu było pilną koniecznością dla zaspokojenia potrzeb rozwijającego się przemysłu metalowego w województwie kieleckim. Inicjatywa powstawania i powoływania tego typu szkół wyszła z SIMP i pierwsza w Polsce WSI powstała w 1948 roku w Warszawie, a już w 1949 roku w Radomiu, do której to WSI Wydział Skarżysko należał do chwili powstania Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Kielcach. Potrzeby kadrowe rozwijającego się przemysłu zostały w pewnym stopniu zaspokojone dzięki działalności tego typu szkół, a wśród nich również w rejonie Skarżyska.

Placówka naukowa w Skarżysku - mimo różnych form organizacyjnych - cieszyła się zawsze pełnym poparciem miejskich władz politycznych i administracyjnych oraz kierownictw zakładów, dla których przygotowywała kwalifikowane kadry. Podkreślić należy, że skarżyska placówka wrosła swą działalnością głęboko w przemysł Skarżyska, Starachowic, a także innych okolicznych miast.

Pierwszy rok akademicki 1951/52 rozpoczął się w październiku przy ilości 38 studentów. Zajęcia prowadzone były w Technikum Mechanicznym (dawne Techniczne Zakłady Naukowe). Dziekanem Wydziału został wówczas mgr Tadeusz Woźniak - wykładowca matematyki i fizyki.

Od 1963 roku WSI zostało przeniesione do budynku barakowego, jednopiętrowego przy ulicy Ekonomii (w tym budynku dotrwało do końca jego istnienia). Pięć lat później Wieczorowa Szkoła Inżynierska została wchłonięta w struktury nowopowstałej Kielecko-Radomskiej Wyższej Szkoły Inżynierskiej.

WSI w Skarżysku zachowało swój budynek, a dziekanem nadal był mgr Tadeusz Woźniak. Kadrę wykładowców stanowili magistrowie i inżynierowie o dużej wiedzy technicznej i z doświadczeniem zawodowym zatrudniani na stanowiskach kierowniczych w ościennych zakładach pracy. Najbardziej znanymi wykładowcami byli: mgr inż. T. Woźniak. mgr inż. T.Robak, mgr inż. H. Kopeć, mgr inż. F. Piotrowski, mgr inż.E Kowalik, mgr inż. J. Koźmiński, mgr inż. T. Łyżwa, mgr inż. T. Materek, mgr inż. H. Mizerski, mgr inż. Cz. Pawlak i mgr inż.Z. Sobański.

Pierwszymi absolwentami tej uczelni byli w 1955 roku inżynierowie o kierunku obróbka skrawaniem i obróbka plastyczna.

Absolwenci rocznika, który w środę spotkali się w Hotelu Promień rozpoczęli naukę w 1963 roku już w nowym budynku przy ulicy Ekonomii dostosowanego do potrzeb szkoły. Po pięciu latach studiowania po pomyślnie zdanych egzaminach w dniu 18 maja 1968 roku, który odbył się Kielecko-Radomskiej Wyższej Szkole Inżynierskiej w Kielcach - 27 osób zostało inżynierami technologi budowy maszyn i obrabiarek.

W środowym spotkaniu uczestniczyli: mgr inż. Stanisława Kałużyńska, inż. Witold Wierzbowicz, inż. Waldemar Karpiński, inż. Maciej Płatkowski, inż. Jan Szkurłat oraz inż. Jan Arciszewski. Spotkanie przebiegało w sympatycznej atmosferze. Był to czas do wspomnień czy wspólnych zdjęć.

- Chcieliśmy spotkać się z koleżeństwem jeszcze do tej pory żyjącym,a zostało nas niewiele - mówiła podczas spotkania Stanisława Kałużyńska.

Wykładowcy WSI: od lewej Tadeusz Łyżwa, Tadeusz Woźniak (dziekan), Franciszek Piotrowski, Tadeusz Robak, rok 1967