Atrakcje turystyczne

Drugnia istniała już prawdopodobnie w XIII wieku. W 1248 roku miał tam ufundować pierwszy kościół książę Bolesław Wstydliwy. Niektórzy historycy to kwestionują. Nie ulega jednak wątpliwości, że świątynia w Drugni była już w XV wieku. Opierając się na kronice Jana Długosza, ksiądz Jan Wiśniewski w "Historycznym opisie kościołów, miast, zabytków i pamiątek w Stopnickiem" (Marjówka 1929) pisze o ówczesnym plebanie z Drugni: "Ma swe pola w stronie młyna.

Z młyna pobiera trzecią miarkę, z sadzawki królewskiej trzecią część ryb łowionych. Ma trzy łąki, karczmę, zagrodnika pracującego dzień pieszy". W XVI wieku jeden z plebanów "klasnął w ręce przy kieliszku ze starostą chęcińskim Dębińskim i sprzedał mu ów folwark". Parafia w Drugni podupadła, kościół i plebania spaliły się w 1617 roku. W jego miejscu wybudowana została następna świątynia, którą też zniszczył pożar, jaki wybuchł w wielki piątek w 1876 roku od świec palących się przy grobie Pana Jezusa.

W tej wsi u stóp Łysicy zachowała się chałupa z XIX wieku. Została przeniesiona w czasie i przestrzeni, bowiem już dwukrotnie zmieniała miejsce, na którym stoi.

Z jodłowych bali zbudował ją na podmurówce z kamieni polnych około 1820 roku Wojciech Samiec, który ożenił się wówczas z Teklą Iwanówną. Pierwszy raz zmieniała miejsce pobytu już w 1843 roku, kiedy to po oczynszowaniu wsi została przeniesiona na inną działkę. Stała na niej prawie 130 lat, by ostatecznie znaleźć się w drugim końcu Kakonina. - Tu miał być taki skansen, odtworzona cała dawna zagroda, ale w końcu wszystko zabrali do Tokarni, została tylko chałupa - opowiada Krzysztof Mazur, który mieszka po sąsiedzku i udostępnia zabytek do zwiedzania turystom.

Był tam kiedyś duży port rzeczny, z którego spławiano zboże Wisłą do Gdańska. Jeden ze spichrzów, w których było przechowywane, podziwiać można dziś w Tokarni. Do tego skansenu przeniesiony też został z Rogowa drewniany kościółek.

Położony nad Wisłą Rogów w średniowieczu należał do rodu Hińczów (Hinczków), podskarbich królewskich. Jeden był posłem Władysława Jagiełły i członkiem straży królewskiej podczas bitwy pod Grunwaldem. Urodziwego dworzanina Hińczę z Rogowa podejrzewano także o romans z czwartą żoną Jagiełły - Sońką, za co został wtrącony do więzienia na zamku w Chęcinach.

Przez trzy wieki był miastem nad Kamienną, a słynął głównie z garncarzy i tkaczy. Jego mieszkańcy sami jednak zabiegali o pozbawienie praw miejskich. Nie protestowali też, gdy zostali włączeni w granice Ostrowca Świętokrzyskiego.

Podczas pobytu w Opatowie na początku 1564 roku król Zygmunt August zezwolił Stanisławowi Michowskiemu, właścicielowi Bodzechowa, na lokację nad Kamienną miasta Wielki Michów. Dzięki synowi założyciela Kalikstowi zostało ono powiększone o nowe tereny i otrzymała nazwę Denków, od wsi po drugiej stronie rzeki, która z kolei stała się Denkówkiem.