Kojarzy się przede wszystkim ze stojącym przy drodze holenderskim wiatrakiem. W Krasocinie warto się zatrzymać także po to, aby zobaczyć grotę zbudowaną na wzór tej w Lourdes i kapliczkę na wodzie.

Wiatrak przedstawia dziś smutny widok. Skrzydła stracił pięć lat temu podczas wichury. Powyrywane okna i dziurawy dach sprawiają, że dalej niszczeje. Przez otwarte drzwi może wejść każdy. O tym, że odwiedzają wiatrak nie tylko turyści, świadczą sterty śmieci i rysunki na ścianach. Z "parteru" po drewnianych schodach można się wdrapać na "drugie" piętro, gdzie znajduje się mechanizm wiatraka. Drewniany wał i olbrzymie koło są jeszcze w niezłym stanie.

Na tym niewielkim cmentarzu wśród nadnidziańskich pól można się uczyć historii Polski. Obok siebie spoczywają tam legioniści Józefa Piłsudskiego, żołnierze Wojska Polskiego polegli we wrześniu 1939 roku oraz żołnierz Armii Krajowej.

Niewielki cmentarz znajduje się koło wsi Czarkowy, jednej z najstarszych na Ponidziu. W XVI wieku istniał tam zbór ariański, zjeżdżali zwolennicy tego odłamu reformacji z całej Europy. Od XVIII wieku do 1924 roku we wsi wydobywano też siarkę, nazywaną "czarcim złotem".

Wieś położona jest w malowniczej dolinie u stóp góry, która przed setkami milionów lat mogła być wulkanem. Od wieku stanowi cel wypraw geologicznych. W niedziele i święta można tam także posłuchać dzwonu Jagiełły, dwa wieki starszego od krakowskiego Zygmunta.

Góry tej próżno szukać na mapach Gór Świętokrzyskich. Być może dlatego, że nieładnie się nazywa - Świński Ryj. Została tak nazwana, ponieważ widziana od strony wsi Czyżów przypomina tę część zwierzęcia. Jerzy Fijałkowski w swych "Opowieściach staszowskich i sandomierskich" (Staszów 1999) pisze natomiast, że tak ją nazwali miejscowi gospodarze, ponieważ "zrobiła rzecz po świńsku, wciskając się ryjem między urodzajne ziemie lessowe i zabrała ludziom trzysta hektarów dobrego gruntu".

W niewielkim zagajniku za wsią, gdzie według tradycji stał dom, w którym urodził się Wincenty Kadłubek, stoi dziś kapliczka. A obok bije źródełko imienia błogosławionego

Wincenty Kadłubek zasłynął przede wszystkim jako autor "Kroniki polskiej". U współczesnych cieszył się sławą człowieka wykształconego, pracował u księcia Kazimierza Sprawiedliwego, był biskupem krakowskim, a ostatnie lata życia spędził jako mnich w klasztorze Cystersów w Jędrzejowie. Tam też zmarł i został pochowany. Co do tego nie ma wątpliwości. Pojawiają się one natomiast, gdy chodzi o miejsce narodzin mistrza Wincentego. Według niektórych źródeł było to około 1150 roku w Kargowie, wsi leżącej między Szydłowem a Stopnicą. Taką informację można znaleźć m.in. w "Świętokrzyskim Słowniku Biograficznym" (Tom 1, Kielce 2002). Źródła kościelne podają jednak jako miejsce narodzin przyszłego kronikarza i biskupa Karwów pod Opatowem. Tam też mistrz Wincenty jest najbardziej czczony.