Polsce potrzebne są silne media publiczne działające w interesie widza i słuchacza oraz tożsamości narodowej, a nie partii politycznych.
Komitet Inicjatywy Ustawodawczej projektu Ustawy o zmianie Ustawy o radiofonii i telewizji oraz niektórych innych ustaw tworzą, między innymi:
Maciej Strzembosz, Zbigniew Hołdys, Przemysław Gintrowski, Juliusz Braun, Krystyna Zachwatowicz, Wojciech Kilar, Andrzej Wajda, Krystyna Janda, Jacek Bromski, Piotr Bałtroczyk, Filip Bajon, Jan Dworak, Jan Pospieszalski, Igor Janke, Rafał Dutkiewicz, Wojciech Fibak, Dariusz Dziekanowski, Kuba Wygnański, Piotr Frączak, Marcin Dadel, Dariusz Gawin, Halina Frąckowiak, Stefan Friedman, Robert Gliński, Janusz Kijowski, Krzysztof Kolberger, Marcin Król, Krzysztof Krauze, Seweryn Krajewski, Jan Lityński, Edward Linde-Lubaszenko, Ilona Łepkowska, Janina Ochojska, Jerzy Owsiak i wielu innych.
Chcemy:
-uspołecznienia
-regionalizacji
-odpolitycznienia
-dekomercjalizacji
Uspołecznienie oznacza:
-celem mediów publicznych są potrzeby widza i budowa społeczeństwa obywatelskiego;
-kreując Fundusz Programów Misji Publicznej na wzór PISF poddajemy społecznej kontroli kryteria zamawiania programów w mediach publicznych (niezależni eksperci w miejsce wszechwładnych dyrektorów);
-media publiczne uzyskują finansowanie niezależne od rządu.
Regionalizacja oznacza:
-kultura jest silna różnorodnością, a różnorodność rodzi się w silnych regionach;
-regionalizacja oznacza takie zarządzanie pieniędzmi, by nie były wydawane głównie w Warszawie;
Odpolitycznienie oznacza:
-odebranie politykom prawa kontrolowania mediów publicznych;
-uznanie prymatu kultury i edukacji społecznej nad polityką;
- mediami zarządzają i formułują bieżące zadania dla nich osoby z mandatem społecznym, a nie
politycznym.
Dekomercjalizacja oznacza:
-uniezależnienie dochodów TVP i PR od reklamy;
-zmianę oceny programów w TVP z oglądalności na ocenę jakościową;
-skierowanie głównego strumienia pieniędzy na wartościowe programy dla dzieci i młodzieży oraz programy wartościowe z punktu widzenia kultury (m.in. film, Teatr TV, dokument, rodzima twórczość z wszystkich dziedzin).
Zapraszamy do przyłączenia się do społecznej inicjatywy mającej w swoich założeniach :
1. Wprowadzenie powszechnej opłaty audiowizualnej (skuteczniej pozyskiwanej niż abonament) za prawo dostępu do programów mediów publicznych. Realny koszt dla obywatela przy wysokości 8 zł, wynosi 6zł 40 gr.
2 . Odpolitycznienie mediów, które oznacza odebranie politykom prawa kontrolowania mediów publicznych, uznanie prymatu kultury i edukacji społecznej nad polityką oraz zarządzanie nimi przez fachowców z mandatem społecznym, a nie politycznym.
3. Jawne przesłuchania kandydatów do 9-osobowej K rajowej Rady Radiofonii i Telewizji, w skład której wejdą eksperci w dziedzinach prawa medialnego i autorskiego oraz ekonomii, specjaliści zajmujący się rozwojem rynku audiowizualnego i edukacją kulturalną. Kandydaci, wyłaniani w drodze konkursu, wskazywani będą przez stowarzyszenia twórcze i organizacje społeczne. Przedstawiciele organizacji rekomendujących mają prawo uczestniczenia w przesłuchaniach z prawem zadawania pytań.
4.Rady Nadzorcze Mediów Publicznych powoływane będą z rekomendacji stowarzyszeń twórczych i naukowych oraz organizacji pozarządowych, a interes państwa w mediach publicznych reprezentować będzie Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego, a nie Minister Skarbu.
5. Rozwój regionalnych mediów publicznych, które powinny być bliżej słuchacza i widza. Media regionalne, współpracując z władzami samorządowymi, będą na tyle silne finansowo, by móc być od nich niezależne w swej polityce informacyjnej oraz działalności reporterskiej i publicystycznej. Rozwój regionalnych mediów publicznych stworzy młodzieży perspektywy kariery zawodowej w rodzimym środowisku i przyczyni się do ogólnopolskiej prezentacji różnorodności kulturowej polskiego społeczeństwa.
6. Wprowadzenie licencji programowej określającej zarówno obowiązki nadawców publicznych wobec kultury narodowej i polskiego przemysłu audiowizualnego, jak i minimalny procentowy nakład środków m.in. na: informację, publicystykę i edukację społeczną; rejestracje koncertów i ważnych wydarzeń kulturalnych o trwałej wartości kulturowej, produkcję audycji dla dzieci i młodzieży, twórczość filmową, produkcje spektakli teatru telewizji. Polska twórczość, w tym polskie utwory słowno-muzyczne (ważne zwłaszcza w przypadku radia) muszą zajmować średnio 40% czasu antenowego, a ramówka podzielona na pasma emisji nie może w poszczególnych pasmach odbiegać od średniej więcej niż o 15%.
7. Wprowadzenie systemowego projektu dekomercjalizacji poprzez:
- niezależnienie dochodów TVP i PR od reklamy oraz mechanizm ograniczenia ilości reklam;
zmianę oceny programów i audycji ze stosowanej dziś oceny wartości komercyjnej (oglądalność/słuchalność) na jakościową;
-dofinansowanie programów prezentujących wszelkie dziedziny polskiej kultury wysokiej;
dofinansowanie programów dla dzieci i młodzieży.
8.Wprowadzenie Funduszu Programów Misji Publicznej, który będzie udzielał dotacji producentom programów audiowizualnych, ale tylko na audycje radiowe i telewizyjne pierwotnie wyprodukowane w języku polskim.
Fundusz udziela dotacji w wysokości nie większej niż 50% kosztu produkcji wyłącznie tym audycjom, które majązagwarantowane nadanie audycji przez konkretnego nadawcę w programie niekodowanym. Audycje dofinansowane przez Fundusz są nieodpłatnie udostępniane przedszkolom, szkołom i szkołom wyższym do wykorzystania w celach edukacyjnych.
9.Wysoka jakość produkowanych przez publiczne radio i telewizję programów, filmów i audycji, nie przerywanie ich
emisji reklamami, więcej polskiej muzyki, niekodowany sport, programy informacyjne i filmy w wersji dla niesłyszących to atuty polskich mediów publicznych, które spełnią najwyższe światowe standardy i przyczynią się do promocji Polskiw świecie globalnej cywilizacji.
Projekt obywatelski UWOLNIJ MEDIA - Twoja jedyna szansa, byś mógł zmienić prawo i media publiczne.
Dekalog mediów publicznych
1. Misja - Misją polskich mediów publicznych jest krzewienie wartości – etycznych, artystycznych, intelektualnych i obywatelskich – wśród jak najszerszego kręgu odbiorców w Polsce i wśród Polaków zamieszkałych za granicą. Także dostarczanie rzetelnej informacji i krzewienie edukacji. Polskie media publiczne muszą odzwierciedlać pełne spektrum intelektualno-artystycznego potencjału całej Polski, a nie tylko
bliskiej politycznym centrom. Nie ma innego celu istnienia mediów publicznych.
2. Niezależność - Budowanie dobra kultury narodowej wymaga oderwania od doraźnych politycznych batalii. Polskie media publiczne muszą być zatem niezależne od wpływów partii politycznych i rządowych dotacji.
3. Jakość - Polskie media publiczne powinny wyznaczać standardy najwyższej jakości produkowanych programów i filmów. Wartością nadrzędną musi być jakość, w drugiej kolejności oglądalność i wpływy z reklam. Ministrem odpowiedzialnym za media publiczne ma być Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego a nie Minister Skarbu.
4. Polska to nie tylko Warszawa - Pieniądze pochodzące z pomocy publicznej nie mogą być wydawane wyłącznie w wielkich miastach w tym głównie w Warszawie. Należy wesprzeć rozwój regionalnych mediów publicznych: regionalnego radia i telewizji, tak aby polscy widzowie mieli większy wybór i możliwość lepszej identyfikacji ze swoimi małymi ojczyznami. Media regionalne powinny współpracować z władzami samorządowymi, ale muszą być na tyle silne finansowo, by móc być od nich niezależne w swej polityce informacyjnej oraz działalności reporterskiej i publicystycznej.
5. Młode pokolenie - Państwo musi wspierać dobre programy adresowane do dzieci i młodzieży na wszystkich antenach telewizyjnych i radiowych, także komercyjnych. Rozwój regionalnych mediów publicznych stworzy młodzieży perspektywy kariery zawodowej w rodzimym środowisku i przyczyni się do ogólnopolskiej prezentacji różnorodności kulturowej polskiego społeczeństwa.
6. Dekomercjalizacja – społeczeństwo polskie to nie tylko odbiorcy reklam czyli dobrze sytuowani mieszkańcy wielkich miast w wieku 16 – 49 lat. To także dzieci, emeryci, ludzie gorzej sytuowani, mieszkających poza ośrodkami centrów handlowych, a także odbiorcy kultury wysokiej.
7. Racjonalne zarządzanie - Polskie media publiczne należy poddać profesjonalnym mechanizmom menedżerskiej racjonalizacji zarządzania i maksymalizacji efektywności działania. Oznaczać to będzie redukcję zatrudnienia i zatrzymanie wszelkich mechanizmów nieefektywnego wydatkowania środków publicznych.
8. Własność publiczna - Władze publicznych telewizji i radia, których właścicielem jest społeczeństwo, muszą pochodzić z konkursów przeprowadzanych przez profesjonalistów z dziedzin: etyki, kultury, dziennikarstwa,
edukacji, psychologii, zarządzania, technologii, a nie przez partie polityczne i ich zauszników.
9.Interes Państwa - Państwo i reprezentujący jego interesy regulator czyli Krajowa Rada Radiofonii i
Telewizji musi przede wszystkim kierować się interesem widza, dobrem kultury narodowej oraz społeczeństwa obywatelskiego.
10.Polska w świecie - Polskie media publiczne nie mają na celu powielania schematów i wzorców (formatów) przeniesionych z innych rynków medialnych, ale twórcze wypracowanie form, które będą oryginalnym dziełem polskich twórców i ich wkładem w budowanie wizerunku i promowania Polski w świecie globalnej cywilizacji.